17. hazırda öyrənmək üçün çırpındığım dil. hələ əlifbasını yaxşı bildiyim halda və müəyyən baza biliklərimlə belə yazılarını oxumağa ərinirəm. məni həyatdan soyudan bəzi detalları:

1. hər şeyi hallandırırlar. isim, sifət, say – gözünün yaşına baxmırlar. hallandırmanı bilmədən danışmaq da qeyri-mümkün kimi bir şeydir. ingilis dili kimi qolunu-qıçını sındırıb danışmaq olmur.

2. feillər. iki qrupa bölüblər: 1. perfective (св) və 2. imperfective (нсв) hansı ki, bir feilini əlli milyon formaya salır. hələ qabağına "pristavka" da artırırlar, feilin mənası bir daha dəyişir. yəni bir feil öyrənərək ondan istifadə etmək olmur. bir feilin əlli formasını öyrənmək lazımdır ki, düzgün istifadə edəsən.

3. cümlədəki söz sırası mənə çatmır. bəzən mahnılarda qafiyə olsun deyə tamam yerini dəyişirlər, onda daha çox beynim qarışır. bu arada mahnıları əladır, sırf ona görə həvəsləndim ki, öyrənəcəm. amma mahnılardan cümlə quruluşunu öyrənmək məsləhət deyil.

4. vurğular. bu qədər.